درخت اقاقیا

رادیوی ماشین روشن است وگوینده از زیبایی های طبیعت بکر شمال می گوید.از آرامشی که دریا به انسان می دهد و زیبایی درختان که چشم را می نوازدوما در هوای خفه کننده تونل توحید در ترافیک مانده ایم.ماشینها بی جهت بوق می زنند.کمی جلوتر دو راننده دست به یقه شده اندو من شیشه ماشین را بالا می برم تا بد وبیراهشان را نشنوم.و گوینده همچنان از طبیعت و آرامش و باغ و رود می گویدو اشعار مرتبط می خواند.از تونل که بیرون می آییم تابلوی بزرگی نظرم راجلب می کند: تولید زباله در تهران دوبرابر استاندارد جهانی است. به قول آن رپر ایرانی:ما سرتریم تو بدتری.هنوز گوینده تو فاز باغ وبوستان است .به شهری فکر می کنم که درزمینه ترافیک ،شلوغی،اعتیاد،افسردگی ،ایست قلبی، تصادف رکورد دار است. شهری که قطعات گورستانش کمتر از یکماه پرمی شوند.شهری که فقط یک رسانه ملی دارد واین رسانه ملی گویا خیال بیدار شدن ندارد.

نوشته شده در ٧ امرداد ۱۳۸٩ساعت ۱٢:٤٠ ‎ق.ظ توسط سودابه طهماسبیان نظرات () |


Design By : Night Skin